Wat wel interessant is hoe partijen tegen ‘gaming’ aankijken. Dat zegt heel veel over hun visie in brede zin: zien ze de kansen en mogelijkheden of is gaming alleen maar ‘geweld en verslaving’. Heeft een politieke partij het over de mogelijkheden, de innovatie en vernieuwing (bijvoorbeeld van onderwijs door gaming) of heeft een partij het over de ‘gevolgen’ van geweld in games, gameverslaving en ‘terug naar de schoolbanken’.

Kijk hier welke partij het beste bij jou past.

Ik denk dat veel games en serious games beter zouden slagen als er meer getest zou worden en het liefst met de doelgroep zelf. De realiteit van (gesubsidieerde) serious games projecten is dat er weinig (of geen) tijd is om games echt goed te testen. Misschien is dat omdat er soms uit een test komt dat het product (de game) niet geslaagd is, en het vraagt moed om dat onder ogen te zien. Misschien moet je je project wel helemaal omgooien, misschien wel opnieuw beginnen of misschien wel het project helemaal afblazen! Wie wil dat nou doen (en de subsidie teruggeven)? Maar met goede en tijdige tests kun je je game veel (lees:veel) beter maken.

Terug naar testen

Testen is dus belangrijk, hoe pak je dat aan. Er zijn heel veel soorten tests. Allereerst de technische tests, zoals programmeurs dat (zouden moeten) doen. Daarnaast zijn er de usability tests: hoe goed is de game te spelen? En dan is er nog zoiets als ‘fun’. Een game is misschien goed te bedienen, maar is de game uitdagend genoeg (of misschien juist te frustrerend)?

Punt is dat je als maker van de game deze usability en fun tests zelf niet kunt doen. Je zit als programmeur of designer maanden achter je game-in-ontwikkeling en dat betekent dat je precies weet hoe de game werkt, waar de verrassingen zitten en wat de bedoeling is van je game. Maar een frisse gebruiker van je game weet dat niet! Reken er maar op dat hij of zij dingen in je game anders ziet en ervaart dan dat jij ze als ontwerper bedoelt hebt.

Technieken om te testen staan beschreven in het boek Evaluating Children’S Interactive Products dat ik alle gamedesingers en gametesters van harte kan aanbevelen. Gebruik je wel of niet vragenlijsten, hoe zit het met video-opnames en ethische vraagstukken (testen bij jonge kinderen, veiligheid)? In de Gamescool behandelen we het testen van games uitvoerig, omdat als je games goed kunt testen, je ze ook beter kunt ontwerpen. We doen dat op basis van de SEEM methode (Stuctured Expert Evaluation Method), ontwikkeld door de TUE en beschreven in bovenstaand boek. Die methode hebben we wat aangevuld met een aantal vragen die gaan over de fun van een game, terug te vinden in het boek A theory of fun.

De vragen lijst

Eigenlijk is het best simpel om een eerste oordeel over een game te vellen. Als je op een van onderstaande vragen een negatief antwoord krijgt, is dat een duidelijke indicatie dat het spel een probleem heeft:

1. Is het doel (van het spel) duidelijk?
2. Is het ‘fun’ om dat doel te bereiken? Zijn er voldoende verschillende uitdagingen?
3. Is het duidelijk welke acties een speler moet uitvoeren om dat doel te bereiken?
4. Is het ‘fun’ om die acties uit te voeren? Kan de speler veel verschillende strategieën toepassen? Is er niet een winnende strategie?
5. Zijn deze acties gemakkelijk uit te voeren? Zijn deze acties niet saai op den duur? Worden spelers uitgedaagd om nieuwe acties te proberen?
6. Is de navigatie binnen de game duidelijk?
7. Is de uitgang van de (sub)game makkelijk te vinden?
8. Is er snel genoeg progressie naar het doel?
9. Zijn de beloningen in het spel in verhouding met de moeite die je moet doen om het doel te bereiken? Kunnen ervaren spelers niet heel gemakkelijk winnen van beginnende spelers?
10. Is de feedback (zowel positief als negatief) die een speler krijgt motiverend? Is de reactie van het spel op de speler niet steeds hetzelfde?
11. Is de game vrij van bugs (fouten)?

Ik heb samen met mijn zoon een aantal games gespeeld, die bedoel zijn voor kinderen in de leeftijd 4-7. In de video van zie je dat de bediening van games voor die doelgroep vaak matig is (dat zal veel verbeteren met touchscreens, speciaal voor die doelgroep). Voor de wakkere kijker, ook zit er een prijswinnende game in voor jonge kinderen. Kijk wat hij ervan vond (en waarom):

Als je trouwens als gametester games wilt uitproberen, op het prikbord van de gamesmaken startpagina staan geregeld oproepen voor gametesters.

Misschien dat sommige mensen het zo beter snappen.

Meldt je aan bij www.adpeople.nl

Min of meer hetzelfde concept www.gratiswebsitepromotie.nl

Bidvertiser is niet gratis, maar als je je site aanmeldt (voor het plaatsen van advertenties), dan krijg je na een paar dagen een aanbieding om voor 30 dollar zelf gratis te mogen adverteren. Aangezien je de klikvergoeding heel laag kunt zetten, kun je er toch een paar duizend bezoekers mee krijgen.

Lazyads is ook niet gratis, maar je krijgt 10 euro gratis tegoed en je kan voor 1 cent per advertentie adverteren op sites. En het is contextueel.

Tenslotte kun je ook nog bannerexchange doen (een banner op jouw site in ruil voor jouw banner op andere sites).

De advertenties zijn contextueel, een stuk goedkoper dan adsense en zien er net zo uit:

Voor meer info:

Wie advertenties op zijn website wil plaatsen, bijvoorbeeld rond een game, verdient denk ik het meeste met tradetracker. Althans dat is mijn ervaring.

FishMiles

Studenten van de HKU hebben in opdracht van Innovatienetwerk een game gemaakt die kijkt naar met name de fishmiles, de afstand waarover wij vis vervoeren van vangst naar consument, maar ook naar andere milieuaspecten van vis eten. De vraag bij het ontwerpen van serious games is vaak: hoe bereiken we de doelgroep? In dit geval is de doelgroep gekozen: vrouwen van boven de 25 jaar. Zij bepalen in grote mate wat er in Nederland op tafel komt (zucht emancipatie zucht). Deze vrouwen spelen ook games, maar vooral casual games. Zylom heeft een gameportal speciaal voor deze doelgroep gemaakt.

Binnen dat genre hebben de studenten Go Get it Yourself gemaakt, een game waarin je als man of vrouw (Bas of Rebecca) zelf je vis moet gaan halen en dan er achter komt wat er allemaal mis is met (bepaalde) vis.

Ik hoop van harte dat de boodschap achter deze game veel vrouwen bereikt (eigenlijk zou het ook inkoopmanagers van supermarkten en restaurants moeten bereiken, maar dat zijn vast weer mannen (zucht emancipatie zucht). Minstens zo interessant is de vraag of en hoe de boodschap overkomt. Spelen dames uit de doelgroep deze game, pakken ze de boodschap op en veranderen ze hun inkoop van eten?

Speel de game hier.

Het is maar dat je het weet…

Als tester heb ik de game met veel plezier gespeeld, en wie er richting het oosten denkt, zeker een aanrader! Meer info over de game en de makers kan je hier downloaden of ga naar http://www.bureauvenhuizen.com/